Konstytucja Królestwa Bożego

Pismo Święte:

A Jezus widząc lud, wstąpił na górę;
a gdy usiadł, przystąpili do niego uczniowie jego.
A otworzywszy usta swe, uczył jego, mówiąc:

Norwid:

Wpierw, niźli „Ojcze nasz” w duchu i w prawdzie wyrzeczem, Niech kością bytu nam, niech pierwej stanie się mleczem, Te błogosławieństw siedm i ósme, walki początek, Gdy trudów przyjdzie trud, gdy piątków nastanie piątek.

Po siedmiu błogosławieństwach następują trzy ustępy formy innej, które są przepowiedniami samej walki tymi siedmioma hufcami, sprawionymi pierwej, rozpoczętej – w tym odsyłam usilnie czytelnika do Ewangelii Świętej. Tamże – do każdego pojedynczo błogosławieństwa odsyłam usilnie.

– 1 –

I

Pismo Święte:

Błogosławieni ubodzy w duchu;
albowiem ich jest królestwo niebieskie.

Norwid:

O! dobrze, dobrze, wam – którzyście w duchu ubozi, Nie wiedząc wyszli z bram, i korzystacie już z żniwa, I jak ptaszęta wy, kiedy do gumien się zwozi, Skowronkujecie tym, które pot trawy oblewa.

– 2 –

II

Pismo Święte:

Błogosławieni, którzy się smęcą;
albowiem pocieszeni będą.

Norwid:

Lecz i ci tęskni, och! którzy o czasie się biedzą, I nie są jako wy i ponad czasem nie siedzą, Ale wciąż smętni tu, choć im tu wszego nie stawa: O! i was czeka dar stamtąd, skąd wszystko się dawa.

– 3 –

III

Pismo Święte:

Błogosławieni cisi;
albowiem oni odziedziczą ziemię.

Norwid:

Toż ciszy, którzy są bez-mownej ziemi obrazem, Pracując jako ta i w głuchym rytmie z nią razem, Tak ziemię w sobie pierw pracy tych posiedzą ćwiczeniem, Że daną będzie im i ta, której są sklepieniem.

– 4 –

IV

Pismo Święte:

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości;
albowiem oni nasyceni będą.

Norwid:

A owi – którzy roz-sprawiedliwości spragnieni, Co mamy znają los, króle! a siedzą w przedsieni, I owym z czasem dzban do ust się spiekłych nachyli, Jeżeli pragnąc wciąż, nie sami dzbanu kusili.

– 5 –

V

Pismo Święte:

Błogosławieni miłosierni;
albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Norwid:

Wam słodziej, o! i jak … co miłosierdzie czynicie, Bo Ten, co Miłość jest, od-pomni przeszłe wam życie, Bo każdy dobro-czyn wpierw zmartwychwstanie już Wami, Nie sami czując tu i tam staniecie nie sami.

– 6 –

VI

Pismo Święte:

Błogosławieni czystego serca;
albowiem oni Boga oglądają.

Norwid:

Czystego serca mąż, pociech i teraz nie próżny, Widzi on bowiem Cel, lubo do celu podróżny, I dobrze, pewno, mu – ani go tuman błyskawic, Ani go błędna iskra w samotrząsk zwiedzie trzęsawisk.

– 7 –

VII

Pismo Święte:

Błogosławieni pokój czyniący;
albowiem oni synami Bożymi nazwani będą.

Norwid:

Lecz z wszystkich pono ten rzecz ma najlepszą w udziale, Kto czyni pokój pomiędzy ale a ale, I nie sam pokój-słów, który jest śmierci-pokojem, Lecz pokój w Słowie-słów, pokój pokojem i bojem …

– 8 –

ÓSME

Norwid:

– Ach! gdy te siedem słów ciałem się stanie w Ojczyźnie, O! ileż będzie znów blizn i przy każdej klątw bliźnie – O! ileż słodkich łez? … w onej to Walce-wesołej, Gdy już w Anioła człek, a w ludzie zlecą anioły, Gdy z ziemi w niebo chór, a z nieba odśpiew na ziemię, Gdy od słodyczy piór słodkim aż stanie się brzemię, Gdy w starcu młodość aż – w młodzieńcu celu-powaga Dziewiczy w mężu wstyd, męska w dziewczęciu odwaga; Bez-grzeszność w samej płci – ostatni tryumf społeczny – I samej śmierci zgon … I – amen – amen przed-wieczny!

O Walce wesołej w Psalmach Dawidowych i indziej w Piśmie Świętym.

Pismo Święte:

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości; albowiem ich jest królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą, i prześladować was, i mówić wszystko złe przeciw wam, kłamiąc dla mnie.

Radujcie się, i weselcie się; albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech; tak bowiem prześladowali proroki, którzy byli przed wami.

– 9 –