Witaj¥cy Nagranie narrator lektor narrator lektor narrator lektor narrator grupa Norwid narrator
POLSK¨
SZCZEGàLNIE UMI�OWA�EM ...Rozwa¾ania po
Mszy —w. 22. 09. 05
( tu kr¢tkie zaproszenie do rozwa¾aä - kto˜ z Oazowych gospodarzy )
nagranie 2 - J.P.II - prosz© was, aby˜cie caˆe to duchowe dziedzictwo, kt¢remu na imi© "Polska", raz jeszcze przyj©li z wiar¥, nadziej¥ i miˆo˜ci¥ - tak¥, jak¥ zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie ˜wi©tym
- NA CHRZCIE —WI¨TYM otrzymujemy te¾, w darze, potr¢jn¥ godno˜†:
kr¢lewsk¥, kapˆaäsk¥ i prorock¥. Tak "wyposa¾eni", wspomagani �ask¥, mamy za-dane do-pracowa†, do-pielgrzymowa† do
<< domu Ojca, gdzie jest mieszkaä wiele >> (J 14,2).
I nie jeste˜my sami.
<< Ja jestem drog¥ i prawd¥, i ¾yciem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie >> (J 14,6)
- m¢wi do nas Jezus.
Jedyna to "w swoim rodzaju", ju¾ w Ksi©dze Rodzaju zapowiedziana (R 3,15) DROGA. Droga, kt¢ra prowadzi, o˜wieca, bˆogosˆawi, uzdrawia i pomaga doj˜†, aby na koäcu obdarowa† ½YCIEM. Droga usˆana r¢¾ami. Pˆatkami dobra i, za spraw¥ czˆowieka, kolcami zˆa.
<< Nie daj si© zwyci©¾y† zˆu, ale zˆo dobrem zwyci©¾aj ! >> (Rz 12,21)
radzi nam ˜w. Paweˆ, a Jan Paweˆ II czyni te sˆowa mottem swojego, ostatniego ziemskiego, przesˆania na —wiatowy Dzieä Pokoju. Zˆo dobrem zwyci©¾aj. Trudne. "Trud to jest wˆa˜nie z tego du¾y, ¾e codzienny" (1)- dopowiada Norwid.
—piew: Pie˜ä Oazowa (Barka albo Nadzieja)
"O Polsko ! pie˜ni¥ Pan B¢g ci© zapala,
A¾ rozgorzejesz jak lampa na globie." (2)
Mottem naszych dzisiejszych rozwa¾aä s¥ sˆowa:
"POLSK¨ SZCZEGàLNIE UMI�OWA�EM" zapisane pod numerem 1732
w Dzienniczku —wi©tej Faustyny.
PAN nasz i Kr¢l, aby˜my nie bˆ¥dzili w ciemno˜ciach, przysyˆa: prorok¢w, mistyk¢w, moderator¢w, m©¾¢w stanu ... czyli przewodnik¢w i "przywod«c¢w".
Dzisiaj pomagaj¥ nam Sˆuga Bo¾y Jan Paweˆ II i Jubilat Norwid.
W˜r¢d wielu ˆ¥cz¥cych Ich do˜wiadczeä ¾yciowych jest i to: do˜wiadczenie poni¾enia i deptania godno˜ci czˆowieka przez "ideologie zˆa".
W roku 1839 osiemnastoletni Cyprian Norwid prze¾ywa w Warszawie "noc paskiewiczowsk¥", czyli, za spraw¥ bezwzgl©dnego rusyfikatora, wyw¢zk© kibitkami zesˆanych na wygnanie —wi©tokrzy¾c¢w;
"Jakie sto lat" p¢«niej, mˆodziutki Karol Wojtyˆa w Krakowie, dowiaduje si©
Norwid 1 Norwid 2 narrator Norwid 2 Lektor Narrator Norwid 1
o
wywiezieniu i zamordowaniu, przez okupant¢w niemieckich, profesor¢w
Uniwersytetu Jagielloäskiego.
Papie¾
W wymiarze "dotkliwie" osobistym do˜wiadczali "biczowania, cierniem koronowania, pojenia ¾¢ˆci¥" przez aresztowanie Norwida, a¾ po strzelanie do Papie¾a, czego wynikiem byˆy cierpienia, r¢wnie¾ fizyczne.
Mimo to, dawali siˆ© innym. Nazywamy Jana Pawˆa II "Wielkim"
i "Papie¾em Nadziei". Ten¾e Wielki Papie¾ Nadziei m¢wi o Norwidzie:
"Cyprian Norwid byˆ czˆowiekiem nadziei. Dzi©ki niej m¢gˆ ¾y† godnie
na tej ziemi niezale¾nie od trudnych warunk¢w w jakich si© znajdowaˆ.
Nadziej© sw¥ czerpaˆ modlitw¥ z Boga, do kt¢rego zwracaˆ si© sˆowami pot©¾nymi, jak sam Zbawiciel, kt¢ry nas tych sˆ¢w nauczyˆ:" (3)
"B¥d« wola Twoja nie tak, j a k na z i e m i
Wi©c nie w y g o d n i e j jak . . . lecz jak jest g o d n i e " (4)
[Ha! czˆowiek s k ˆ a n i a g ˆ o w ©, w z n o s z ¥ c g ˆ o w © (5)]
I ¾yli GODNIE i rado˜nie. Opowiadali nawet anegdoty.
T© anegdot© Andre Frossard, jak twierdzi, usˆyszaˆ od samego Jana Pawˆa II.
Papie¾ modli si© i pyta Boga:
- Panie, czy Polska odzyska pewnego dnia wolno˜†?
- Tak – odpowiada B¢g – lecz nie za twojego ¾ycia.
Wobec tego Papie¾ pyta dalej:
- Panie, a czy po mnie b©dzie jeszcze polski papie¾?
- Nie za mojego ¾ycia – odpowiada Pan B¢g.
Sˆynne papieskie anegdoty. Anegdoty jak katechezy.
"Na probierczy kamieä do˜† przeszˆo˜ci;
Byˆo jej do˜†, by sprawdzi†, co? boli -
Wi©c nie sˆuchaj, co dzi˜ o w o l n o ˜ c i
M¢wi¥ - co dzi˜ m¢wi¥ o n i e w o l i. (6)
<<Kto jest z Boga, sˆ¢w Bo¾ych sˆucha.>> (J 8,47)
<<Je¾eli trwacie w nauce mojej, jeste˜cie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawd©, a prawda was wyzwoli.>> (J 8,31-32)
Te sˆowa, Sˆowa Wcielonego, przypominaˆ Jan Paweˆ II powtarzaj¥c w swoich katechezach: "DROG¤ DO WOLNO—CI JEST PRAWDA".
"- Prawdy powietrze
P¢ki jest czyste, wszystko si© rozwija:
Weselsze kwiaty, li˜cie w sobie letsze,
Ja˜niejszy lilii dzban, smuklejsza szyja,
Wolniejszy czˆeka ruch i my˜li czˆeka . . .
*
Norwid 2 Norwid 1 Norwid 2 Norwid 1 Norwid 2
To
zbrud« - to zam¥†: li˜†, kwiat, czˆowiek - czeka ! . . .
*
A chcecie¾ widzie† tego - kt¢ry m¥ci ? ...
Oto - patrzajcie - tam stoi ten krawiec
I m¢wi: 'Jam jest, kt¢ry Pana str¥ci
Z wysoka, jako zepsuty latawiec -
Jam jest - kt¢remu m s z e si© tak¾e mrucz¥
W ka¾dym pochlebstwie sobie, ka¾dym swarze,
W teatrze pychy wˆasnej. w pychy farze ...
Jam jest on wszech-faˆsz z e w n © t r z n e g o ˜ w i a t a ! ...'
*
Ten - ¢w - m¥ci - m¥ci tyle
*
Ile¾ to razy za p i © k n e on stawiˆ
P o t w o r n e? - peruk pi©trowaniem bawiˆ,
Bo mu do rog¢w byˆy podobniejsze,
Lub nad©to˜ci¥ szat - bo tym p r ¢ ¾ n i e j s z e!
Albo wspinaniem si© na korki twarde
Jak kopyt r¢g - lub musem na postawy harde
I rozrzucenia bohaterskie wˆosa,
Zmru¾enia powiek, w g¢r© podrzucenia nosa,
Schylenia powiek w ksztaˆt dojrzaˆego kˆosa!
To on - m¥ciciel - kt¢ry m s z y tych i kantyk¢w
Z daleka sˆucha - p¢ty - p¢ty tuman czyni¥c,
A ¾ m a j ¥ u s z y, a n i e s ˆ y s z ¥ krzyk¢w,
A¾ Boga przeda† id¥ gdzie za pieni¥dz
I przepijaj¥ szaty Jezusowe . . .
. . . . .
A¾ z ˆ e i d o b r e min¥ . . . wezn¥ n o w e !" (7)
"S u k c e s bo¾kiem jest dzi˜ - on czarnoksi©stwo
Swe rozwin¥ˆ jak globu kart©;
Ust¥piˆo mu nawet i Z w y c i © s t w o
Staro¾ytne - wiecznie co˜ warte !
*
A¾ spostrze¾e ten tˆum u swej mogiˆy,
A¾ obˆ©dna ta spostrze¾e zgraja:
½e - Z w y c i © s t w o w y t r z e « w i a l u d z k i e s i ˆ y,
G d y S u k c e s i o w s z e m . . . r o z p a j a ! . . . " (8)
Lektor Papie¾ Narrator Papie¾ Norwid 1 Faustyna Norwid 1 Norwid 2
<<Patrz
! Kˆad© dzi˜ przed tob¥ ¾ycie i szcz©˜cie, ˜mier† i nieszcz©˜cie. Ja dzi˜
nakazuj© ci miˆowa† Pana, Boga twego i chodzi† Jego drogami,>> (Pwt 30, 15-16)
"Nadaj¥c czˆowiekowi swoje prawo, B¢g nie zamierza nagina† siˆ¥ woli czˆowieka, ale wyzwoli† go od wszystkiego, co mo¾e zagra¾a† jego prawdziwej godno˜ci i peˆnej realizacji jego czˆowieczeästwa."
Tak m¢wiˆ Jan Paweˆ II 5 listopada 2000 roku do przedstawicieli 96 kraj¢w zgromadzonych przed Bazylik¥ Watykaäsk¥ na Mszy ˜wi©tej z okazji Jubileuszu Parlamentarzyst¢w i Polityk¢w. Rok wcze˜niej, 11 wrze˜nia 1999, podczas Zgromadzenia Narodowego, do polskich parlamentarzyst¢w i polityk¢w powiedziaˆ:
"Do˜wiadczenie dziejowe, jakie posiada Nar¢d polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mog¥ skutecznie przyczyni† si© do og¢lnego dobra caˆej rodziny ludzkiej, zwˆaszcza do umocnienia pokoju i bezpieczeästwa w Europie."
"O Polsko ! - twoim proroctwo wyznaniem,
Bo jedna˜ dzisiaj n a p u s z c z y w o ˆ a n i e m . . . " (9)
" POLSK¨ SZCZEGàLNIE UMI�OWA�EM, A JE½ELI POS�USZNA B¨DZIE WOLI MOJEJ, WYWY½SZ¨ J¤ W POT¨DZE I —WI¨TO—CI.
Z NIEJ WYJDZIE ISKRA, KTàRA PRZYGOTUJE —WIAT
NA OSTATECZNE PRZYJ—CIE MOJE. " (10)
" Tak wierz© - tak jest - ile czˆowiek mo¾e,
¾e j e s t, powiedzie† - t a k jest, WIELKI BO½E !
. . . . . . . . . . ..
A teraz - wr¢†cie do waszej rozmowy,
Do r o z ˆ a m a n i a g ˆ o s u n a k o t e r i e,
Gdzie w drobnych k¢ˆkach coraz g e n i u s z n o w y
Powstaj¥c, ludzkie za sob¥ mizerie
(Osobisto˜ci) b©dzie wlec dop¢ty,
A¾ i proroctwa nie stanie . . . na buty !
*
I tak - wr¢¾biarze z t r a f ¢ w si© karmi¥cy
To s¥ d z i s i e j s i ˜wiata politycy.
Kuglarze - Fatum sˆudzy - czarownicy ! ...
Tym wieszcz i prorok miecz to gorej¥cy . . .
. . . . . . . . . .
Papie¾ Norwid 1 Norwid 2 Lektor Norwid 2
Tu
kred¥ koˆo zakre˜liˆ na stole,
Norwid 1
A potem z ˜ r o d k a promieä wywi¢dˆ w kole
I m¢wiˆ:
- — r o d e k, kt¢ry centrum znaczy
Znaczy i s p o s ¢ b w tym polskim j©zyku,
- O! mistyku
Najwi©kszy, Pia˜cie stary, ty˜ to wiedziaˆ
Od zˆotowˆosych pielgrzym¢w zza ˜wiata ..." (11)
"Wysiˆek pierwszych Piast¢w zmierzaj¥cy do ugruntowania polsko˜ci
w formie paästwowej na ˜ci˜le okre˜lonym obszarze Europy byˆ wspierany
przez szczeg¢ln¥ inspiracj© duchow¥. Jej wyrazem byˆ chrzest Mieszka I i jego ludu (...) Wiadomo, w jakim stopniu zadecydowaˆo to o ukierunkowaniu kultury tego sˆowiaäskiego ludu ¾yj¥cego nad brzegami Wisˆy." (12)
"Tu zamilkˆ - potem rzekˆ - Ta caˆa krata
Promieni w f o r m y strzelaj¥cych przedziaˆ
To s¥ p r o r o c z e wn©trzno˜ci narodu -
A wieszcz¢w wieniec to l i n i a o b w o d u,
A wn©trzny koˆa a s t r, sk¥d s¥ promienie,
To przenajczystsze narodu sumienie !
St¥d to natchniony kmie† na t r a f o w n i k ¢ w,
Na powierzchownej prawdy udawaczy,
Ma ono m¥dre sˆowo: C z a r o w n i k ¢ w.
- Wi©c niechaj p r a w d ¥ d l a p r a w d y walcz¥cy
Wpierw r o z c z a r u j ¥ Czar ¢w caruj¥cy,
Czar ¢w, co wˆadzy zewn©trznym kˆamaniem
( Wi©c n i e o d B o g a w ˆ a d z y p o c h o d z ¥ c e j ),
Niech go odgarn¥ dzi˜ - a dzi˜ powstaniem !
Dzi˜ jeszcze - wstawszy st¥d, od tego stoˆa,
Gdzie zasiedli˜my w p o d o b i e ä s t w o k o ˆ a. (13)
<<Rzekˆ do nich Jezus: "Napeˆnijcie st¥gwie wod¥!"
I napeˆnili je a¾ po brzegi.>> (J 2,7)
I - przez to tylko ˆ¥czno˜† tam by† mo¾e,
Nim w o j n © p r a w d y Polska wygra w s o b i e,
Nim przed oblicze miecz przyniesiem Bo¾e,
A ON odpowie: Do˜† jest. Reszt© zrobi© . . . " (14)
Lektor Nagranie Narrator Norwid 1 Norwid 2 Faustyna Norwid 1 Norwid 2 Nagranie wszyscy
Ale
wcze˜niej
<<Zr¢bcie wszystko, cokolwiek wam powie>> (J 2, 5)
nagranie nr 3 – 1979r.- Wszystko co Polsk© stanowi, to wszystko w r©kach Boga Rodzicy
Pie˜ä Bogurodzica - pocz¥tek, od sˆ¢w: BOGA RODZICA, DZIEWICA,
BOGIEM S�AWIONA MARYJA! - do DAJ NA —WIECIE
ZBO½NY POBYT, PO ½YWOCIE RAJSKI PRZEBYT,
KYRIE ELEJSON.
DAJ NA —WIECIE ZBO½NY POBYT!
Nie trzeba siebie, wci¥¾ siebie, mie† ˜rodkiem,
By mimowolnie nie sta† si© wyrodkiem -
Nie trzeba my˜le†, ¾e jest podobieästwo
By† demokrat¥ - bez Boga i wiary
(Czego jak ˜wiat ten nie bywaˆo stary!)
Ni bez wyznania ¾e bywa m©czeästwo.
*
Nie trzeba kˆania† si© Okoliczno˜ciom,
A Prawdom kaza†, by za drzwiami staˆy;
Przedawa† laury starym znajomo˜ciom,
My˜l¥c, ¾e dziej¢w-rytm zgˆusz¥ tymbaˆy ! (15)
" POLSK¨ SZCZEGàLNIE UMI�OWA�EM, A JE½ELI POS�USZNA B¨DZIE WOLI MOJEJ, WYWY½SZ¨ J¤ W POT¨DZE I —WI¨TO—CI.
Z NIEJ WYJDZIE ISKRA, KTàRA PRZYGOTUJE —WIAT
NA OSTATECZNE PRZYJ—CIE MOJE. " (10)
Wolni ludzie! tworzy† czas!
Step Ludzko˜ci czeka na plan nowy,
I granitu nie brak w sercu mas,
Ksztaˆt¢w nie brak, r¥k nie brak - gˆ¢w nie brak,
Niech¾e raz ju¾ gmach nowy,
Nie okruszyn starych nowy ¾ebrak,
Lecz gmach nowy wstanie . . . do˜† jest nas! (16)
nagranie 4 - J.P. II rok 1978 W-wa i Krak¢w
od sˆ¢w Ko˜ci¢ˆ przyni¢sˆ Polsce Chrystusa
do - aby˜cie szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u kt¢rego tyle pokoleä ojc¢w naszych i matek j¥ znajdowaˆo.
Podzi©kowanie
i Wsp¢lne od˜piewanie MY CHCEMY BOGA PANNO —WI¨TA
pochodz¥ z nast©puj¥cych utwor¢w:
0 - Cyprian Norwid – O Juliuszu Sˆowackim III
1 – Cyprian Norwid – Kleopatra i Cezar
2, 7, 9, 11, 13, 14 – Cyprian Norwid – Promethidion
3 - Jan Paweˆ II – List o Cyprianie Norwidzie
4 - Cyprian Norwid – B¥d« wola Twoja
5 – Cyprian Norwid – T©cza
6 – Cyprian Norwid – Kr¢lestwo
8 - Cyprian Norwid – Omyˆka
10 – Dzienniczek —wi©tej Faustyny
12 - Jan Paweˆ II – Pami©† i to¾samo˜† str.70
15 - Cyprian Norwid – Pocz¥tek broszury politycznej
16 – Cyprian Norwid – Jeszcze sˆowo
Nagranie homilii Jana Pawˆa II z 13 czerwca 1999 dzi©ki uprzejmo˜ci
Naczelnej Redakcji Katolickiej Polskiego Radia.
Obraz „Mater Admirabilis”- wedˆug fresku z rzymskiego klasztoru Sacre-Coeur
Legenda – poetycki, symboliczny opis obrazu – Cyprian Norwid rok 1852