Witaj¥cy

 

 

 

Nagranie

 

narrator

 

 

lektor

narrator

lektor

 

narrator

 

 

 

 

lektor

narrator

 

 

 

grupa

 

Norwid

 

narrator

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
POLSK¨  SZCZEGàLNIE  UMI�OWA�EM ...Rozwa¾ania po Mszy —w.  22. 09. 05

 

"Z karafki napi† si© mo¾na, u˜cisn¥wszy j¥ za szyj© i pochyliwszy ku ustom,

ale kto ze «r¢dˆa pije, musi ukl©kn¥† i pochyli† czoˆo." (0)

( tu kr¢tkie zaproszenie do rozwa¾aä - kto˜ z Oazowych gospodarzy )

 

nagranie 2 - J.P.II - prosz© was, aby˜cie caˆe to duchowe dziedzictwo, kt¢remu na imi© "Polska", raz jeszcze przyj©li z wiar¥, nadziej¥ i miˆo˜ci¥ - tak¥, jak¥ zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie ˜wi©tym

- NA CHRZCIE —WI¨TYM otrzymujemy te¾, w darze, potr¢jn¥ godno˜†:

kr¢lewsk¥, kapˆaäsk¥ i prorock¥. Tak "wyposa¾eni", wspomagani �ask¥, mamy za-dane do-pracowa†, do-pielgrzymowa† do

<< domu Ojca, gdzie jest mieszkaä wiele >> (J 14,2).

I nie jeste˜my sami.

<< Ja jestem drog¥ i prawd¥, i ¾yciem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie >> (J 14,6)

- m¢wi do nas Jezus.

Jedyna to "w swoim rodzaju", ju¾ w Ksi©dze Rodzaju zapowiedziana (R 3,15) DROGA. Droga, kt¢ra prowadzi, o˜wieca, bˆogosˆawi, uzdrawia i pomaga doj˜†, aby na koäcu obdarowa† ½YCIEM. Droga usˆana r¢¾ami. Pˆatkami dobra i, za spraw¥ czˆowieka, kolcami zˆa.

<< Nie daj si© zwyci©¾y† zˆu, ale zˆo dobrem zwyci©¾aj ! >> (Rz 12,21)

radzi nam ˜w. Paweˆ, a Jan Paweˆ II czyni te sˆowa mottem swojego, ostatniego ziemskiego, przesˆania na —wiatowy Dzieä Pokoju. Zˆo dobrem zwyci©¾aj. Trudne. "Trud to jest wˆa˜nie z tego du¾y, ¾e codzienny" (1)- dopowiada Norwid.

 

—piew: Pie˜ä Oazowa (Barka albo Nadzieja)

 

"O Polsko !  pie˜ni¥ Pan B¢g ci© zapala,

A¾ rozgorzejesz jak lampa na globie." (2)

Mottem naszych dzisiejszych rozwa¾aä s¥ sˆowa:

"POLSK¨ SZCZEGàLNIE UMI�OWA�EM" zapisane pod numerem 1732

w Dzienniczku —wi©tej Faustyny.

PAN nasz i Kr¢l, aby˜my nie bˆ¥dzili w ciemno˜ciach, przysyˆa: prorok¢w, mistyk¢w, moderator¢w, m©¾¢w stanu ... czyli przewodnik¢w i "przywod«c¢w".

Dzisiaj pomagaj¥ nam Sˆuga Bo¾y Jan Paweˆ II i Jubilat Norwid.

W˜r¢d wielu ˆ¥cz¥cych Ich do˜wiadczeä ¾yciowych jest i to: do˜wiadczenie poni¾enia i deptania godno˜ci czˆowieka przez "ideologie zˆa".

W roku 1839 osiemnastoletni Cyprian Norwid prze¾ywa w Warszawie "noc paskiewiczowsk¥", czyli, za spraw¥ bezwzgl©dnego rusyfikatora, wyw¢zk© kibitkami zesˆanych na wygnanie —wi©tokrzy¾c¢w;

"Jakie sto lat"  p¢«niej, mˆodziutki Karol Wojtyˆa w Krakowie, dowiaduje si©

 

 

 

 

 

 

 

Papie¾

 

 

 

Norwid 1

 

 

Norwid 2

 

narrator

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Norwid 2

 

 

 

Lektor

 

 

Narrator

 

 

Norwid 1

 

 

 

 
o wywiezieniu i zamordowaniu, przez okupant¢w niemieckich, profesor¢w Uniwersytetu Jagielloäskiego.

W wymiarze "dotkliwie" osobistym do˜wiadczali  "biczowania, cierniem koronowania, pojenia ¾¢ˆci¥" przez aresztowanie Norwida, a¾ po strzelanie do Papie¾a, czego wynikiem byˆy cierpienia, r¢wnie¾ fizyczne.

Mimo to, dawali siˆ© innym. Nazywamy Jana Pawˆa II  "Wielkim"

i "Papie¾em Nadziei". Ten¾e Wielki Papie¾ Nadziei m¢wi o Norwidzie:

"Cyprian Norwid byˆ czˆowiekiem nadziei. Dzi©ki niej m¢gˆ ¾y† godnie

na tej ziemi niezale¾nie od trudnych warunk¢w w jakich si© znajdowaˆ.

Nadziej© sw¥ czerpaˆ modlitw¥ z Boga, do kt¢rego zwracaˆ si© sˆowami pot©¾nymi, jak sam Zbawiciel, kt¢ry nas tych sˆ¢w nauczyˆ:" (3)

"B¥d« wola Twoja nie tak,  j a k  na  z i e m i

Wi©c nie  w y g o d n i e j  jak . . .  lecz jak jest  g o d n i e " (4)

 

[Ha! czˆowiek  s k ˆ a n i a  g ˆ o w ©,  w z n o s z ¥ c  g ˆ o w © (5)]

 

I ¾yli GODNIE i rado˜nie. Opowiadali nawet anegdoty.

T© anegdot© Andre Frossard, jak twierdzi, usˆyszaˆ od samego Jana Pawˆa II.

Papie¾ modli si© i pyta Boga:

- Panie, czy Polska odzyska pewnego dnia wolno˜†?

- Tak – odpowiada B¢g – lecz nie za twojego ¾ycia.

Wobec tego Papie¾ pyta dalej:

- Panie, a czy po mnie b©dzie jeszcze polski papie¾?

- Nie za mojego ¾ycia – odpowiada Pan B¢g.

Sˆynne papieskie anegdoty. Anegdoty jak katechezy.

 

"Na probierczy kamieä do˜† przeszˆo˜ci;

Byˆo jej do˜†, by sprawdzi†, co? boli -

Wi©c nie sˆuchaj, co dzi˜  o  w o l n o ˜ c i

M¢wi¥  -  co dzi˜ m¢wi¥  o  n i e w o l i. (6)

<<Kto jest z Boga, sˆ¢w Bo¾ych sˆucha.>> (J 8,47)

<<Je¾eli trwacie w nauce mojej, jeste˜cie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawd©, a prawda was wyzwoli.>> (J 8,31-32)

Te sˆowa, Sˆowa Wcielonego, przypominaˆ Jan Paweˆ II powtarzaj¥c w swoich katechezach: "DROG¤ DO WOLNO—CI JEST PRAWDA".

 

"- Prawdy powietrze

P¢ki jest czyste, wszystko si© rozwija:

Weselsze kwiaty, li˜cie w sobie letsze,

Ja˜niejszy lilii dzban, smuklejsza szyja,

Wolniejszy czˆeka ruch i my˜li czˆeka  . . .

                            *

Norwid 2

 

Norwid 1

 

 

 

 

 

 

 

 

Norwid 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Norwid 1

 

 

 

 

 

 

 

Norwid 2

 

 

 
To zbrud« - to zam¥†: li˜†, kwiat, czˆowiek  -  czeka ! . . .

                            *

A chcecie¾ widzie† tego - kt¢ry m¥ci ? ...

Oto - patrzajcie - tam stoi ten krawiec

I m¢wi: 'Jam jest, kt¢ry Pana str¥ci

Z wysoka, jako zepsuty latawiec -

Jam jest - kt¢remu  m s z e  si© tak¾e mrucz¥

W ka¾dym pochlebstwie sobie, ka¾dym swarze,

W teatrze pychy wˆasnej. w pychy farze ...

Jam jest on wszech-faˆsz  z e w n © t r z n e g o  ˜ w i a t a ! ...'

                            *

Ten - ¢w - m¥ci - m¥ci tyle

                            *

Ile¾ to razy za  p i © k n e  on stawiˆ

P o t w o r n e? - peruk pi©trowaniem bawiˆ,

Bo mu do rog¢w byˆy podobniejsze,

Lub nad©to˜ci¥ szat - bo tym  p r ¢ ¾ n i e j s z e!

Albo wspinaniem si© na korki twarde

Jak kopyt r¢g - lub musem na postawy harde

I rozrzucenia bohaterskie wˆosa,

Zmru¾enia powiek, w g¢r© podrzucenia nosa,

Schylenia powiek w ksztaˆt dojrzaˆego kˆosa!

 

To on - m¥ciciel - kt¢ry  m s z y  tych i kantyk¢w

Z daleka sˆucha - p¢ty - p¢ty tuman czyni¥c,

A ¾  m a j ¥  u s z y,  a  n i e  s ˆ y s z ¥  krzyk¢w,

A¾ Boga przeda† id¥ gdzie za pieni¥dz

I przepijaj¥ szaty Jezusowe . . .

. . . . .

         A¾  z ˆ e  i  d o b r e  min¥ . . .  wezn¥  n o w e !" (7)

 

"S u k c e s  bo¾kiem jest dzi˜ - on czarnoksi©stwo

Swe rozwin¥ˆ jak globu kart©;

Ust¥piˆo mu nawet  i  Z w y c i © s t w o

Staro¾ytne - wiecznie co˜ warte !

                            *

A¾ spostrze¾e ten tˆum u swej mogiˆy,

A¾ obˆ©dna ta spostrze¾e zgraja:

½e -  Z w y c i © s t w o  w y t r z e « w i a  l u d z k i e  s i ˆ y,

G d y  S u k c e s  i  o w s z e m . . . r o z p a j a ! . . . " (8)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lektor

 

 

Papie¾

 

 

 

Narrator

 

 

 

 

 

Papie¾

 

 

 

Norwid 1

 

 

Faustyna

 

 

 

 

Norwid 1

 

 

 

Norwid 2

 

 

 

 

 
<<Patrz ! Kˆad© dzi˜ przed tob¥ ¾ycie i szcz©˜cie, ˜mier† i nieszcz©˜cie. Ja dzi˜ nakazuj© ci miˆowa† Pana, Boga twego i chodzi† Jego drogami,>> (Pwt 30, 15-16)

 

"Nadaj¥c czˆowiekowi swoje prawo, B¢g nie zamierza nagina† siˆ¥ woli czˆowieka, ale wyzwoli† go od wszystkiego, co mo¾e zagra¾a† jego prawdziwej godno˜ci i peˆnej realizacji jego czˆowieczeästwa."

 

Tak m¢wiˆ Jan Paweˆ II 5 listopada 2000 roku do przedstawicieli 96 kraj¢w zgromadzonych przed Bazylik¥ Watykaäsk¥ na Mszy ˜wi©tej z okazji Jubileuszu Parlamentarzyst¢w i Polityk¢w. Rok wcze˜niej, 11 wrze˜nia 1999, podczas Zgromadzenia Narodowego, do polskich parlamentarzyst¢w i polityk¢w powiedziaˆ:

 

"Do˜wiadczenie dziejowe, jakie posiada Nar¢d polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mog¥ skutecznie przyczyni† si© do og¢lnego dobra caˆej rodziny ludzkiej, zwˆaszcza do umocnienia pokoju i bezpieczeästwa w Europie."

 

"O Polsko ! - twoim proroctwo wyznaniem,

Bo jedna˜ dzisiaj  n a  p u s z c z y  w o ˆ a n i e m  . . .  " (9)

 

" POLSK¨  SZCZEGàLNIE  UMI�OWA�EM,  A JE½ELI  POS�USZNA B¨DZIE  WOLI  MOJEJ,  WYWY½SZ¨  J¤  W  POT¨DZE  I  —WI¨TO—CI.

Z  NIEJ  WYJDZIE  ISKRA,  KTàRA  PRZYGOTUJE  —WIAT

NA  OSTATECZNE  PRZYJ—CIE  MOJE. " (10)

 

" Tak wierz© - tak jest - ile czˆowiek mo¾e,

¾e  j e s t,       powiedzie† -  t a k  jest,  WIELKI  BO½E !

. . . . . . . . . . ..

 

A teraz  -  wr¢†cie do waszej rozmowy,

Do  r o z ˆ a m a n i a  g ˆ o s u  n a  k o t e r i e,

Gdzie w drobnych k¢ˆkach coraz  g e n i u s z  n o w y

Powstaj¥c, ludzkie za sob¥ mizerie

(Osobisto˜ci) b©dzie wlec dop¢ty,

A¾ i proroctwa nie stanie  . . .  na buty !

                            *

I tak  - wr¢¾biarze  z  t r a f ¢ w  si© karmi¥cy

To s¥  d z i s i e j s i  ˜wiata politycy.

Kuglarze - Fatum sˆudzy - czarownicy ! ...

Tym wieszcz i prorok miecz to gorej¥cy . . .

. . . . . . . . . .

 

Norwid 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Papie¾

 

 

 

 

 

Norwid 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Norwid 2

 

 

 

 

 

 

 

Lektor

 

 

Norwid 2

 

 

 
Tu kred¥ koˆo zakre˜liˆ na stole,

A potem  z  ˜ r o d k a promieä wywi¢dˆ w kole

I m¢wiˆ:

- — r o d e k, kt¢ry centrum znaczy

Znaczy  i  s p o s ¢ b  w tym polskim j©zyku,

                                      - O! mistyku

Najwi©kszy, Pia˜cie stary, ty˜ to wiedziaˆ

Od zˆotowˆosych pielgrzym¢w zza ˜wiata ..." (11)

 

"Wysiˆek pierwszych Piast¢w zmierzaj¥cy do ugruntowania polsko˜ci

w formie paästwowej na ˜ci˜le okre˜lonym obszarze Europy byˆ wspierany

przez szczeg¢ln¥ inspiracj© duchow¥. Jej wyrazem byˆ chrzest Mieszka I i jego ludu (...) Wiadomo, w jakim stopniu zadecydowaˆo to o ukierunkowaniu kultury tego sˆowiaäskiego ludu ¾yj¥cego nad brzegami Wisˆy." (12)

 

"Tu zamilkˆ - potem rzekˆ - Ta caˆa krata

Promieni w  f o r m y  strzelaj¥cych przedziaˆ

To s¥  p r o r o c z e  wn©trzno˜ci narodu -

A wieszcz¢w wieniec to  l i n i a  o b w o d u,

A wn©trzny koˆa  a s t r,  sk¥d s¥ promienie,

To przenajczystsze narodu sumienie !

 

St¥d to natchniony kmie† na  t r a f o w n i k ¢ w,

Na powierzchownej prawdy udawaczy,

Ma ono m¥dre sˆowo:  C z a r o w n i k ¢ w.

 

- Wi©c niechaj  p r a w d ¥  d l a  p r a w d y  walcz¥cy

Wpierw  r o z c z a r u j ¥ Czar ¢w caruj¥cy,

Czar ¢w, co wˆadzy zewn©trznym kˆamaniem

( Wi©c  n i e  o d  B o g a  w ˆ a d z y  p o c h o d z ¥ c e j ),

Niech go odgarn¥ dzi˜  -  a dzi˜ powstaniem !

Dzi˜ jeszcze  -  wstawszy st¥d, od tego stoˆa,

Gdzie zasiedli˜my  w  p o d o b i e ä s t w o  k o ˆ a. (13)

 

<<Rzekˆ do nich Jezus: "Napeˆnijcie st¥gwie wod¥!"

I napeˆnili je a¾ po brzegi.>> (J 2,7)

 

I - przez to tylko ˆ¥czno˜† tam by† mo¾e,

Nim  w o j n ©   p r a w d y  Polska wygra  w  s o b i e,

Nim przed oblicze miecz przyniesiem Bo¾e,

A  ON  odpowie: Do˜† jest. Reszt© zrobi© . . . " (14)

 

Lektor

 

Nagranie

 

 

 

 

 

Narrator

 

Norwid 1

 

 

 

 

 

Norwid 2

 

 

 

 

Faustyna

 

 

 

 

Norwid 1

 

Norwid 2

 

 

 

 

 

Nagranie

 

 

 

 

wszyscy

 

 

 
Ale wcze˜niej

<<Zr¢bcie wszystko, cokolwiek wam powie>> (J 2, 5)

nagranie nr 3 – 1979r.- Wszystko co Polsk© stanowi, to wszystko w r©kach Boga Rodzicy

                        Pie˜ä Bogurodzica - pocz¥tek, od sˆ¢w: BOGA RODZICA, DZIEWICA,

                                   BOGIEM S�AWIONA MARYJA!  - do DAJ NA —WIECIE

                                   ZBO½NY POBYT, PO ½YWOCIE RAJSKI PRZEBYT,

                                   KYRIE ELEJSON.

 

DAJ NA —WIECIE ZBO½NY POBYT!

 

Nie trzeba siebie, wci¥¾ siebie, mie† ˜rodkiem,

By mimowolnie nie sta† si© wyrodkiem -

Nie trzeba my˜le†, ¾e jest podobieästwo

By† demokrat¥  -  bez Boga i wiary

(Czego jak ˜wiat ten nie bywaˆo stary!)

Ni bez wyznania ¾e bywa m©czeästwo.

                   *

Nie trzeba kˆania† si© Okoliczno˜ciom,

A Prawdom kaza†, by za drzwiami staˆy;

Przedawa† laury starym znajomo˜ciom,

My˜l¥c, ¾e dziej¢w-rytm zgˆusz¥ tymbaˆy ! (15)

 

" POLSK¨  SZCZEGàLNIE  UMI�OWA�EM,  A JE½ELI  POS�USZNA B¨DZIE  WOLI  MOJEJ,  WYWY½SZ¨  J¤  W  POT¨DZE  I  —WI¨TO—CI.

Z  NIEJ  WYJDZIE  ISKRA,  KTàRA  PRZYGOTUJE  —WIAT

NA  OSTATECZNE  PRZYJ—CIE  MOJE. " (10)

 

Wolni ludzie! tworzy† czas!

Step Ludzko˜ci czeka na plan nowy,

I granitu nie brak w sercu mas,

Ksztaˆt¢w nie brak, r¥k nie brak - gˆ¢w nie brak,

Niech¾e raz ju¾ gmach nowy,

Nie okruszyn starych nowy ¾ebrak,

Lecz gmach nowy wstanie  . . . do˜† jest nas! (16)

 

nagranie 4 - J.P. II rok 1978 W-wa i Krak¢w

                        od sˆ¢w Ko˜ci¢ˆ przyni¢sˆ Polsce Chrystusa

do - aby˜cie szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u kt¢rego tyle pokoleä ojc¢w naszych i matek j¥ znajdowaˆo.

 

Podzi©kowanie

i Wsp¢lne od˜piewanie  MY CHCEMY BOGA PANNO —WI¨TA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

U½YTE W ROZWA½ANIACH FRAGMENTY TEKSTàW

pochodz¥ z nast©puj¥cych utwor¢w:

 

0         - Cyprian Norwid – O Juliuszu Sˆowackim III

1         – Cyprian Norwid – Kleopatra i Cezar

2, 7, 9, 11, 13, 14 – Cyprian Norwid – Promethidion

3   - Jan Paweˆ II – List o Cyprianie Norwidzie

4         - Cyprian Norwid – B¥d« wola Twoja

5         – Cyprian Norwid – T©cza

6         – Cyprian Norwid – Kr¢lestwo

8 - Cyprian Norwid – Omyˆka

10 – Dzienniczek —wi©tej Faustyny

12         - Jan Paweˆ II – Pami©† i to¾samo˜† str.70

15         - Cyprian Norwid – Pocz¥tek broszury politycznej

16         – Cyprian Norwid – Jeszcze sˆowo

 

Nagranie homilii Jana Pawˆa II z 13 czerwca 1999 dzi©ki uprzejmo˜ci

Naczelnej Redakcji Katolickiej Polskiego Radia.

 

Obraz „Mater Admirabilis”-  wedˆug fresku z rzymskiego klasztoru Sacre-Coeur

Legenda – poetycki, symboliczny opis obrazu – Cyprian Norwid rok 1852